( طاهاجون .نفس دل مامان وبابا ) nahalakema

خدایا تو را سپاس که فرزندم حرکت میکند راه میرود عقل وهوش سالم دارد اشکالی نداره بزار شلوغ کنه داره بازی میکنه داره همه چی را تجربه میکنه بچه با بازی رشدمیکنه اونجوری نیگام نکن پسرم راحت باش من مادر وظیفمه جمع کنم شما راحت باش طه جون نگران نباش آخه طه جون عادت داری وقتی می خواهی یک کاری انجام بدی که باب میل همه نباشد اول به سراغ آن محدوده رفته وبعد زل میزنی تو چشمای طرف مقابلت وبا کمی لبخند شروع میکنی به شیطنت خاص خودت ...

یک روز وقتی هوا سرد بود وبالباس کمی به طبقه ی بالا رفته بودی مجبور بودی که لباس بزرگتر از سایز خودتو بپوشی ببین چه ادا هایی در میاری می رقصی آواز می خونی ................ ...

کار من چیدن دارو ها بالای هم وکارتو بهم زدن وخندیدن ...

...

  پسرعزیزم شب عروسی عموحسن به تو خیلی خوش گذشت توبقدری رقصیدی که خانم دی جی سروصداش در او مد وبهت اخم کرد که تو بری کناز ولی تو اصلا تحویلش نمی گرفتی وکار خودنو میکردی ...

اول اسفند تولد بابای نازنینم مبارک باشه بابایی دوستت دارم باشد روزی برسد که بتوانم خودم روزتولدت را برایت سورپرایز کنم   چاکرتیم باباعلی ...

سلام به پسر یک ساله ام عزیز دل مادر!٩ماه مهمان وجودم بودی به تو وحرکاتت خو گرفته بودم که   مهمان خانه مان شدی   یک لحظه از تو جدا نشدم این حس مادریم بود که هیچوقت از تو چشم   برنداشتم   میدانی پسرم امروز به دور دستها نگاه میکنم به روزهایی که دوران    تحصیلت تمام شده وبرای خودت کسی   شده ای   به روزهایی که ازکودکی جدا شده ای نوجوانی را هم پشت سرگذاشته ای   به روزهای مرد ومردانگی رسیده ای   به روزهایی که باید برای خودت وزندگیت تصمیم بگیری   میدانی چقدر با بال خیال پرواز کردم؟   اما دراین روزهای زندگی تو من و...

پسرم طه جان طه ی عزیزتر از جانم منو ببخش بابایی این روزها که که من مشغول امتحانات پایان ترم هستم کمتر تورا می بینم ببخش بابارو که تو مجبور شدی بخاطر اینکه من در آرامش وسکوت درس بخونم به همراه مامان  به خونه عزیز جون رفتی با اینکه خودم خیلی دلم برات تنگ میشه ولی چاره ای نداشتم انشاالله برات حبران میکنم آخه وقتی تو بزرگ بشی وببینی که بابایی درس خونده ومفید باشه تو هم افتخار میکنی  وهم انشاالله تو هم پی درس خواهی رفت دوستت دارم بابایی           باباعلی ...

وقتی از توی پارکینگ صدای ماشین میشنوی   فوری خودت را به جلوی در میرسانی وبه قول خودمان  دکی  میکنی .پس از آن محکم واستوار مثل یک مرد پای حرفت می ایستی که هرجور شده نرده ها به کنار بروند وتو بتوانی از پله ها بالا بروی ودر آخر وقتی که به حرفت گوش نکنیم خودت برای کنار زدن نرده اقدام میکنی ویا با گریه وصداکردن ددددددددددددد همه را از اینکه تمایل داری به طبقه ی بالا بروی باخبر میکنی ...

...